به بوی عطرِ جامونده در کتاب ها
به صفحه ای که تا کتاب باز میشه اون صفحه میاد
از بَس که خونده شده..
انقدی که انگار صدات جامونده توش!
انقد که آدم دلش نمیاد ازش چشم بَر داره
از صدات چشم برداره!
باید حواسم باشه
به گُل های خُشکِ وسطِ کتاب ها
نه که آب بخوان، نه!
ولی انگار
اشک
چرا..!
باید حواسم باشه
به تو!
برچسب:
نویسنده: سپیده خوشنام