اگر بجای عطر
یکی از لباس هایت را
یا
بجای جعبه ی آبنبات چوبی های رنگیِ گوشه ی کُمُدم
دستورِ دُرُست کردنِ چیزی را
یا
بجای گل های خُشکِ رُزِ آبیِ وسطِ بزرگترین دیکشِنِریِ کتابخانه ام
یک گلدانِ گل، ترجیحاً گلِ شمعدانی برای کنارِ پنجره ی اُتاقم داده بودی
برای این روزها
برای نبودن هایت
بهتر بود ...
پ. ن؛
بهتر بود فاطمه
نه؟!
برچسب:
نویسنده: سپیده خوشنام